Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Προβολή ταινίας:“Η Νύχτα τ’ Αγι’ Αντώνη [Μακρόνησος Β11]”






Η ΑΝΤΙΘΕΣΗ προβάλλει τη νέα ταινία του Θανάση Σκρουμπέλου «Η Νύχτα τ’ Αγι’ Αντώνη [Μακρόνησος Β11]» μια ταινία για τρία πρόσωπα, αφιερωμένη στον Δημήτρη Τατάκη.

Στην προβολή, που θα γίνει στην στο χώρο μας (Λιοσίων 216 στον 1ο όροφο), την Τετάρτη 25 Απριλίου στις 8.00′ μμ, θα παραστεί και θα συζητήσει μαζί μας ο σκηνοθέτης της ταινίας Θ.Σκρουμπέλος και ο ηθοποιός Θ.Προκοπίου..

<<…σε ανάμνηση της σφαγής στο Πρώτο Τάγμα της Μακρονήσου πριν 70 χρόνια [29/2 – 1/3/1948]. Η ανακοίνωση των αρχών τότε μιλούσε για 17 «μόνο» νεκρούς. Μαρτυρίες κρατουμένων όμως που επιβεβαιώθηκαν και από τον πλοίαρχο Μίμη Βονταμίτη που με το καΐκι του μετέφερε τις σωρούς στο νησί του Σαν Τζώρτζη, οι νεκροί ήσαν πάνω από τριακόσιοι. Κανείς δεν δικάστηκε ή λογοδότησε για αυτήν την μαζική δολοφονία αόπλων κρατουμένων με το πρόσχημα της εξέγερσης [οι άοπλοι και ανήμποροι κρατούμενοι ενάντια στους πάνοπλους Αλφαμίτες και στα πολυβόλα της ακταιωρού του Μπαϊρακτάρη].

Τα δε αρχεία της Β11/ΓΕΣ έχουν εξαφανισθεί σα να μην υπήρξε ποτέ η Μακρόνησος.

Η ταινία αφιερώνεται στον ηρωικό πλοίαρχο κρατούμενο Δημήτρη Τατάκη, που τον δολοφόνησαν οι βασανιστές του, μετά από βασανιστήρια μηνών [33 ημέρες το μαρτύριο της ορθοστασίας κάτω από τον ήλιο]…>>

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ Λ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37 ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ [ΤΡΙΤΗ 3 ΑΠΡΙΛΗ]


ΚΑΜΙΑ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΔΕ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ!

Την Παρασκευή 30 Μάρτη 2018, παρακρατικά φασιστοειδή αποπειράθηκαν να πυρπολήσουν τη στεγαστική κατάληψη ΛΚ37 με τέσσερεις μολότωφ που έριξαν στο κτήριο στις 2.20 π.μ. Οι φωτιές σβήστηκαν άμεσα από τους συντρόφους που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στην κατάληψη. Είχε προηγηθεί, την Τρίτη 13 Φλεβάρη μια ακόμη εμπρηστική - δολοφονική απόπειρα, όταν στις 3 τα ξημερώματα εκτοξεύτηκαν στα παράθυρα του κατειλημμένου κτιρίου τρεις μολότωφ από φασίστες.

Οι επιθέσεις αυτές είναι μέρος μιας σειράς φασιστικών απειλών και επιθέσεων σε αυτοοργανωμένους χώρους αγώνα και σε αγωνιστές, που έχουν πραγματοποιηθεί το τελευταίο διάστημα παράλληλα με τις κρατικές κατασταλτικές επιχειρήσεις και έρχονται ως συνέχεια της επιχειρούμενης εθνικιστικής έξαρσης που τροφοδοτείται με τα μαζικά συλλαλητήρια της νεκραναστημένης από το βαθύ κράτος εθνικοφροσύνης, με αφορμή το λεγόμενο Μακεδονικό ζήτημα.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ
ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37
ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 3 ΑΠΡΙΛΗ, ΣΤΙΣ 6 Μ.Μ.

30 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΚ37
στους δρόμους της μαχητικής αντίστασης, της ταξικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής αυτοοργάνωσης

 Αναδημοσίευση από: http://lk37.squathost.com/2018/04/02/791/


Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Καταγγελία για την απέλαση συντροφισσών από το Μεξικό & Ανταπόκριση από την 1η διεθνή συνάντηση γυναικών που αγωνίζονται

Αναδημοσίευση από:http://apo.squathost.com/





Λίγο πριν χαράξει η πρωτοχρονιά που σηματοδοτούσε τα 24 χρόνια από το ξέσπασμα της ζαπατιστικής εξέγερσης, οι γυναίκες του EZLN επέλεξαν να υπενθυμίσουν με τον πιο ουσιαστικό τρόπο ορισμένα γεγονότα: ότι ο αγώνας τους συνεχίζεται και ανθίζει παρά την πολιορκία και τον διαρκή πόλεμο χαμηλής έντασης από το μεξικάνικο κράτος, το στρατό και τους παραστρατιωτικούς του· ότι βαθαίνει το χτίσιμο της αυτονομίας στις ζαπατιστικές κοινότητες περιφρονώντας τις κρατικές μεθοδεύσεις εξαγοράς συνειδήσεων και τους κομματικούς εκβιασμούς· αλλά και κάτι ακόμα, που συνόδευε από την αρχή την πορεία της ιθαγενικής εξέγερσης. Ότι διαρκής επιδίωξή της είναι να εξαπλωθεί μέσω της συνάντησης των αγώνων από τα κάτω, να συνδέσει τα βουνά του νοτιοανατολικού Μεξικού με τον κόσμο ολόκληρο, να αφουγκραστεί τις ιστορίες και τις εμπειρίες αγωνιζόμενων γυναικών και αντρών από διαφορετικά μέτωπα και σημεία του χάρτη, καθώς και να αφηγηθεί τη δική της, να δοκιμάσει σχέδια οργάνωσης απέναντι στους κοινούς δυνάστες, να παραμείνει σε διαρκή κίνηση, προχωρώντας συνεχώς σε νέες ρήξεις με κάθε μορφή αδικίας, εκμετάλλευσης και υποδούλωσης.

Αυτό το πνεύμα αντιπροσώπευε το κάλεσμα στην 1η διεθνή πολιτική, καλλιτεχνική, αθλητική και πολιτιστική συνάντηση γυναικών που αγωνίζονται, που απηύθυναν διοικήτριες ζαπατίστας, υπογράφοντας «για την Παράνομη Ιθαγενική Επαναστατική Επιτροπή-Γενική Διοίκηση του ΕZLN και στο όνομα όλων των κοριτσιών, των νεαρών, των ενήλικων και των ηλικιωμένων γυναικών, ζωντανών και νεκρών, των συμβούλων, των γυναικών μελών των Συμβουλίων Καλής Διακυβέρνησης, των εξεγερμένων μαχητριών του ΕΖLΝ και των γυναικών βάσεων στήριξης των ζαπατίστας». Στο κείμενό τους πρότειναν σε κάθε αγωνιζόμενη να συμμετέχει σε μια γιορτή της οργής, λέγοντας: «Η ηλικία, το χρώμα, οι διαστάσεις, η θρησκευτική πίστη, η φυλή και ο τρόπος ζωής σου δεν έχουν σημασία. Σημασία έχει μόνο ότι είσαι γυναίκα και ότι αγωνίζεσαι ενάντια στο πατριαρχικό και σοβινιστικό καπιταλιστικό σύστημα».

Αποφασίσαμε  όσο μακρινό και δύσκολο κι αν φαινόταν αυτό το ταξίδι, να το επιχειρήσουμε, θέλοντας να γνωρίσουμε και να μεταφέρουμε στο δικό μας κίνημα τις εμπειρίες αγώνα εξεγερμένων γυναικών από την Τσιάπας ως την Παλαιστίνη, να μοιραστούμε με συντρόφισσες από άλλες χώρες τους τρόπους που παλεύουμε εδώ, στον τόπο που ζούμε, να μάθουμε πώς οργανώνονται από τα κάτω, να εμπνευστούμε από τα βήματά τους και να προχωρήσουμε στο δρόμο της διεθνιστικής αλληλεγγύης. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις οικονομικής ενίσχυσης στην Αθήνα στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 και τη Θεσσαλονίκη στην κατάληψη mundo nuevo, και χάρη στην πολύτιμη συνεισφορά συντρόφων, συντροφισσών και φίλων έγινε εφικτή η πραγματοποίηση της αποστολής μας στο Μεξικό. 



Ενόψει της συνάντησης εκδόθηκε επίσης η μπροσούρα «Προκλήσεις για τη γυναικεία απελευθέρωση. Μια ματιά μέσα από τους αγώνες των γυναικών στην Τσιάπας», με την εισήγηση της συντρόφισσας Conception Suarez .



Τελικά, το ταξίδι μας έμελλε να συναντήσει εκείνα τα κατασταλτικά εμπόδια που αγωνιζόμαστε για την καταστροφή τους, τα οποία όμως δεν στάθηκαν ικανά να το αποτρέψουν, για να καταφέρει τελικά να συναντήσει όλους τους λόγους για τους οποίος αγωνιζόμαστε να ζήσουμε…

Καταγγελία

Από την αρχή του ταξιδιού, μέσω ευρωπαϊκής χώρας, υπήρξε πρόβλημα τόσο στην πραγματοποίηση ηλεκτρονικού check-in, όσο και στην έκδοση κάρτας επιβίβασης ενός αριθμού συντροφισσών, και αυτό γιατί, όπως ενημερώθηκαν από το προσωπικό της αεροπορικής εταιρείας - παρόλο που είχαν όλα τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα και προορισμός τους ήταν το Μεξικό - έφεραν στο εισιτήριό τους κωδικό της Υπηρεσίας Ασφάλειας Μεταφορών των ΗΠΑ (TSA), πράγμα που συνεπαγόταν  «ειδικό έλεγχο» στο αεροδρόμιο. Αφότου το ζήτημα φάνηκε να ξεπερνιέται μετά από συνεννοήσεις της εταιρείας, έγινε κανονικά η επιβίβαση στο αεροπλάνο. Όταν η υπερατλαντική πτήση έφτασε στο αεροδρόμιο της Πόλης του Μεξικού, στο σημείο ελέγχου διαβατηρίων, μας περίμενε ομάδα μεξικανών αστυνομικών, η οποία, όπως φάνηκε στη συνέχεια, ήταν επιφορτισμένη να εμποδίσει την είσοδο δύο μελών της ομάδας μας. Αρχικά τους ανακοινώθηκε ότι θα χρειαστεί να περάσουν από κάποια «συνέντευξη», ενώ παράλληλα οι αστυνομικοί τραμπούκιζαν και απειλούσαν το σύνολό μας.

Οι δύο συντρόφισσες οδηγήθηκαν σε ειδικό χώρο όπου τους ζητήθηκε να συμπληρώσουν φόρμες με ερωτήσεις που αφορούσαν προσωπικά δεδομένα (τόπο διαμονής, εργασία, οικογενειακή κατάσταση), τους λόγους επίσκεψής τους στο Μεξικό καθώς και άλλες, του τύπου «σε ποια οργάνωση ανήκετε», «χειρίζεστε όπλα και εκρηκτικά», «υπάρχει ποινική δίωξη ή φάκελος στη χώρα σας» κλπ. Μια σειρά από μεξικανούς μπάτσους, ένστολους και με πολιτικά, επανέρχονταν κατά διαστήματα για να επαναλάβουν τις ίδιες ερωτήσεις και να τραβήξουν φωτογραφίες με τα προσωπικά τους κινητά τηλέφωνα «για την εμπειρία της συνέντευξης», όπως είπαν.

Πέντε ώρες αργότερα ανακοινώθηκε επίσημα πως τους απαγορεύεται η είσοδος στη χώρα και πως αυτό είχε αποφασιστεί πολύ νωρίτερα, πριν την άφιξή τους στο αεροδρόμιο, όταν νωρίς το πρωί έφτασε στις μεξικανικές αρχές ένα έγγραφο, από κάποια απροσδιόριστη υπηρεσία, με τα ονόματά τους και την εντολή απαγόρευσης εισόδου για λόγους ασφαλείας. Καμιά επαρκής εξήγηση δεν δόθηκε στις ερωτήσεις των συντροφισσών για τον λόγο απέλασής τους, παρά μόνο η αόριστη απάντηση πως «οι λόγοι δεν αφορούν πρόβλημα από το μεξικάνικο κράτος» και πως «ίσως άλλες υπηρεσίες, ίσως αμερικάνικες δεν θέλουν να βρίσκεστε στο Μεξικό», ενώ το πρώτο διάστημα υπήρξαν προσπάθειες τρομοκράτησης και βιαιοπραγίες.

Η κράτησή τους συνεχίστηκε σε ειδικό χώρο φύλαξης, στον οποίο υπήρχαν κάμερες παρακολούθησης και τα φώτα ελέγχονταν από την υπηρεσία όπου κατά τη διάρκεια της μέρας και της νύχτας άναβαν εκτυφλωτικά δυνατά για δύο ώρες, και μετά έσβηναν για τις επόμενες δύο,  βασανιστήριο που θα συνεχιζόταν αν δεν διεκδικούσαν να παραμείνουν αναμμένα. Ταυτόχρονα  δεν τους επετράπη να κάνουν τηλεφωνική κλήση σε κανέναν, κι έτσι για 24 ώρες δεν είχαν καμία επικοινωνία, παρά μόνο με  τον Έλληνα πρόξενο στο Μεξικό, όταν έπαιρνε αυτός.  Η απέλαση πραγματοποιήθηκε την επόμενη μέρα, ενώ το μόνο επίσημο έγγραφο που δόθηκε από τις μεξικανικές αρχές δεν αναφέρει καμία συγκεκριμένη αιτιολογία. Φτάνοντας στην Αθήνα, για να απογειωθεί το θέατρο του παραλόγου, μπάτσοι της υπηρεσίας ασφαλείας του αεροδρομίου περίμεναν τις συντρόφισσες  στην έξοδο του αεροπλάνου και τις ρωτούσαν επίμονα για ποιο λόγο απελάθηκαν. Τις οδήγησαν στο τμήμα για εξακρίβωση στοιχείων και για να διαπιστωθεί ότι δεν εκκρεμεί δίωξη σε βάρος τους και δεν απασχολούν την ελληνική αστυνομία(!)

Παρά το γεγονός ότι μια σειρά κρατών (ελληνικό, μεξικάνικο και αμερικάνικο) και «αόρατων» υπηρεσιών πέταξαν ο ένας στον άλλον το μπαλάκι της ευθύνης για την παρεμπόδιση εισόδου στο Μεξικό, την παράτυπη κράτηση και την -χωρίς εξήγηση από επίσημη αρχή- απέλαση των δύο συντροφισσών, αφήνοντας θολά σημεία για τον βαθμό εμπλοκής του καθένα σε αυτή την απόφαση, αυτό που έγινε ορατό είναι ότι κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί παρά μόνο με την σύμπραξη και την αγαστή συνεργασία όλων αυτών, στο πλαίσιο νόμιμων και παράτυπων διακρατικών συμφωνιών καταστολής.

Το γεγονός δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά έρχεται σαν συνέχεια άλλων που προηγήθηκαν και προεικονίζουν το μέλλον που επιφυλάσσουν τα κράτη για τις κοινωνίες, το μέλλον της παγκοσμιοποίησης της καταστολής και του ελέγχου. Εντάσσεται στη συνολικότερη εκστρατεία στο όνομα του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας», με στόχο τη θωράκιση του συστήματος κυριαρχίας και τον απόλυτο έλεγχο στο εσωτερικό των κοινωνιών. Γι’ αυτό οι κατασταλτικοί μηχανισμοί θέτουν στο στόχαστρο όσους στέκονται εμπόδιο στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων, βαφτίζοντάς τους  «τρομοκράτες» ή αλλιώς «εσωτερικό εχθρό» που πρέπει να εξουδετερωθεί. Γι’ αυτό υπογράφονται νέες διακρατικές συμφωνίες έκδοσης και απέλασης αγωνιστών, ψηφίζονται «αντι»τρομοκρατικοί νόμοι, αναβαθμίζονται τα συστήματα επιτήρησης και ελέγχου, και δημιουργούνται βάσεις δεδομένων για την ανταλλαγή πληροφοριών και προσωπικών δεδομένων μέσα από τις λεγόμενες λίστες «υπόπτων για τρομοκρατία». Και για να βρεθεί κανείς σε μια τέτοια λίστα «τρομοκρατών», επίσημη ή ανεπίσημη -όπως φάνηκε στην προκειμένη περίπτωση- κι έπειτα σε κάποιο κρατητήριο αεροδρομίου περιμένοντας την απέλασή του, αρκεί η δημόσια πολιτική του δράση, η συμμετοχή στο αναρχικό κίνημα και στους κοινωνικούς ταξικούς αγώνες. Το ελληνικό κράτος, σαν γνήσιος και μοναδικός τρομοκράτης της κοινωνίας, έχει φροντίσει άλλωστε -πολύ πριν το αμερικάνικο και το μεξικάνικο- για την στοχοποίηση και καταστολή όσων αντιστέκονται στα σχέδιά του, κηρύσσοντας στο εσωτερικό της χώρας τον δικό του πόλεμο «κατά της τρομοκρατίας» για την πάταξη του «εσωτερικού εχθρού».

Να σημειώσουμε, ότι η συγκεκριμένη πρακτική, όπως καταγγέλθηκε κατά τη διάρκεια της συνάντησης στην Τσιάπας, εφαρμόστηκε επίσης σε γυναίκες από το Κουρδιστάν, οι οποίες επίσης εμποδίστηκαν να εισέλθουν στη χώρα και απελάθηκαν.


Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

4 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ – ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ



 


4 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ
ΑΠΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ – ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ, ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
εργαζόμενων, άνεργων, νεολαίων
ενάντια στον πόλεμο, τον ξεριζωμό,
την εξαθλίωση και το σύστημα που τα παράγει

ΑΠΕΝΑΝΤΙ
– Στην κρατική και παρακρατική τρομοκρατία, στην καλλιέργεια κλίματος ρατσισμού
και μισαλλοδοξίας, στην προσπάθεια εκφασισμού της κοινωνίας
– Στην επίσημη κρατική προπαγάνδα που στοχοποιεί πρόσφυγες,
μετανάστες, αλληλέγγυους και κατειλημμένους χώρους αγώνα
– Στις κρατικές μεθοδεύσεις που αποσκοπούν στην κοινωνική απομόνωση
προσφύγων και μεταναστών με τη βίαιη απομάκρυνσή τους από το δημόσιο χώρο,
τον εγκλεισμό τους σε άθλιες συνθήκες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης,
τις απελάσεις, την αστυνομική βία όταν διεκδικούν την ελευθερία τους- Στις βίαιες εκκενώσεις κατειλημμένων δομών στέγασης/αλληλεγγύης προσφύγων και μεταναστών,
 τη στοχοποίηση καταλήψεων, αγωνιστών και
αυτοοργανωμένων δομών της ταξικής-κοινωνικής αλληλεγγύης που λειτουργούν
ακηδεμόνευτα και αντιθεσμικά, τις επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής
σε αντιφασιστικές διαδηλώσεις και δίκες αντιφασιστών
– Στις παρακρατικές φασιστικές και ναζιστικές συμμορίες που έρχονται να
συμπληρώσουν το έργο της κρατικής καταστολής

ΠΡΟΤΑΣΣΟΥΜΕ
γειτονιές αντίστασης, αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης
και τον αγώνα για τη δημιουργία
μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας

Αντιφασιστικός Συντονισμός στην Πατησίων
Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης/Πατησίων,
Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, ΑΝ.Α.Σ.Α

http://antifasp.espivblogs.net/

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ – ΑΝΤΙΘΕΣΜΙΚΟ – ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ Χ.Α. ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗΣ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΣΤΕΚΙ ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ



Αντιφασιστικό – Αντιθεσμικό – Αντικρατικό κάλεσμα

στη δίκη της Χ.Α.

τις μέρες εκδίκασης της υπόθεσης

αναφορικά με την επίθεση στο στέκι Αντίπνοια



Στις 14 Φλεβάρη ξεκινάει, ως μια εκ των υποθέσεων που εντάσσονται στο πλαίσιο της δίκης “Χρυσή Αυγή – εγκληματική οργάνωση”, η εξέταση της υπόθεσης της επίθεσης από τάγμα εφόδου της Χ.Α. στο στέκι Αντίπνοια το 2008, που είχε ως αποτέλεσμα το βαρύτατο τραυματισμό δύο συντρόφων από μαχαίρι. Η συγκεκριμένη δίκη ξεκίνησε αμέσως μετά τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα τον Σεπτέμβρη του 2013 από τον Γ. Ρουπακιά, μέλους της Χ.Α. στην Αμφιάλη του Πειραιά. Υπό τον κίνδυνο της κλιμάκωσης της κοινωνικής οργής που πυροδότησε η δολοφονία του Φύσσα, η τότε κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ εκκίνησε τη “δίωξη” της Χ.Α. που συνοδευόταν από μια μιντιακή εκστρατεία καθεστωτικής “αντιφασιστικής” ρητορείας, επιδιώκοντας να χειραγωγήσει τα υγιή αντιφασιστικά αντανακλαστικά πλατιών κομματιών της κοινωνίας, να τα αποπροσανατολίσει και να τα ενσωματώσει. Μέσω της υιοθέτησης της θεωρίας των “δύο άκρων” επιχείρησε παράλληλα να ποινικοποιήσει και να απομονώσει όσους αγωνίζονται ενάντια στο σύστημα εκμετάλλευσης και καταπίεσης και ταυτόχρονα να συγκαλύψει την άρρηκτη σχέση κράτους και φασιστών.

Εμείς, οι εργαζόμενοι/ες, οι άνεργοι/ες, οι νεολαίοι, δεν ξεχνάμε ότι διαχρονικά οι φασιστικές και ναζιστικές συμμορίες αποτελούν δεκανίκια του συστήματος σε κρίση. Τότε, όπως και τώρα, η δολοφονική δράση των ταγμάτων εφόδου της Χ.Α. εναντίον μεταναστών, με αποκορύφωμα τη δολοφονία του Σαχτζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα (1/2013), και τα ρατσιστικά πογκρόμ στις γειτονιές του κέντρου της Αθήνας με επίκεντρο τον Αγ. Παντελεήμονα, όπως στην περίπτωση της επίθεσης στα γραφεία της τανζανικής κοινότητας στην Κυψέλη (9/2012), αποτελούσαν προέκταση της επίσημης κρατικής επιχείρησης εναντίον των μεταναστών “Ξένιος Δίας”. Επίσης, δεν ξεχνάμε την συντονισμένη επίθεση κράτους και παρακράτους ενάντια σε αγωνιστές και χώρους αγώνα, όπου τις κρατικές κατασταλτικές επιχειρήσεις εναντίον καταλήψεων, τις μαζικές συλλήψεις διαδηλωτών και συνολικά την ποινικοποίηση των αντιστάσεων διαδέχονταν παρακρατικές επιθέσεις, συχνά υπό την κάλυψη της κρατικής καταστολής.

Στις μέρες μας, οι φασιστικές συμμορίες ξαναβγαίνουν από τις τρύπες τους για να συνεχίσουν το έργο των επίσημων κρατικών μηχανισμών που στοχοποιούν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, τους κατειλημμένους χώρους αγώνα και ευρύτερα την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη που εκφράζεται αδιαμεσολάβητα και από τα κάτω, με δολοφονικές επιθέσεις εναντίον προσφύγων και μεταναστών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και αλληλέγγυων, σε αγαστή συνεργασία με τις τοπικές αρχές και τους μπάτσους, με ρατσιστικές συγκεντρώσεις και πογκρόμ ενάντια στην ένταξη προσφυγόπουλων στα σχολεία (π.χ. Πέραμα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα) και με επιθέσεις εναντίον δομών του αγώνα και εγχειρήματα αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες (όπως την κατάληψη στέγης προσφύγων και μεταναστών Νοταρά 26, το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Περιστερίου, την κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, τον χώρο “Θερσίτης” κ.α.).

Για μια ακόμη φορά, η δράση των φασιστικών παρακρατικών συμμοριών έρχεται να συμπληρώσει το έργο της κρατικής καταστολής. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι η εκκένωση των τριών κατειλημμένων δομών αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες στη Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο του 2016, εν μέσω κλίματος στοχοποίησης των προσφύγων και των μεταναστών από την επίσημη κρατική προπαγάνδα, συνοδεύτηκε από την έξαρση των επιθέσεων των φασιστοειδών. Επιπλέον είναι απόλυτα εναρμονισμένη με τους κρατικούς σχεδιασμούς που στοχεύουν στην κοινωνική απομόνωση των προσφύγων και των μεταναστών με τη βίαιη απομάκρυνσή τους από το δημόσιο χώρο και τον εγκλεισμό τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης καθώς και με την ποινικοποίηση της δημιουργίας δεσμών αλληλεγγύης και αγώνα ανάμεσα σε ντόπιους και μετανάστες, προωθώντας τον εκφασισμό της κοινωνίας.

Το κράτος, υπό την παρούσα αριστερή διαχείριση απογυμνωμένη από ανθρωπιστικά προσχήματα, συνεχίζει την πορεία ισχυροποίησης του καθεστώτος που εντείνει την εκμετάλλευση και επιβάλλει τη φτώχεια και την εξαθλίωση σε ακόμα μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας, που εξοντώνει όσους χαρακτηρίζονται ως πλεονάζοντες ή περιττοί και τους αποκλείει την πρόσβασή στα κοινωνικά αγαθά, τη ζωή και την αξιοπρέπεια, που οικοδομείται πάνω στην αντί-μεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης – Φρούριο και τις απελάσεις. Ταυτόχρονα, προκειμένου να απορροφήσει τους κοινωνικούς κραδασμούς που προκαλούνται, εξαπολύει τους λακέδες του ώστε να τρομοκρατήσει την κοινωνία και να καταστείλει κάθε εστία αντίστασης.

Δίχως αυταπάτες για το ρόλο της θεσμικής δικαιοσύνης και με γνώμονα την αντίληψη ότι ο αντιφασιστικός αγώνας αποτελεί κομμάτι του συνολικότερου αγώνα των από τα κάτω ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, αντιλαμβανόμαστε την εξέταση της υπόθεσης της δολοφονικής επίθεσης στο στέκι Αντίπνοια από τάγμα εφόδου της Χ.Α., στο πλαίσιο της δίκης “Χρυσή Αυγή – εγκληματική οργάνωση”, ως ένα ακόμα πεδίο παρέμβασης ενάντια στους παρακρατικούς φασίστες. Αλλά και διάχυσης του λόγου και των προταγμάτων μας ενάντια στην επιχείρηση εκφασισμού της κοινωνίας, κάτι που αποτελεί σημαντικό μέρος της δράσης μας σε κάθε κοινωνικό πεδίο. Με όπλα μας την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση, συνεχίζουμε να ορθώνουμε αναχώματα στις γειτονιές μας ενάντια στην κρατική και παρακρατική τρομοκρατία. Μέσα από κοινούς αγώνες ντόπιων, προσφύγων και μεταναστών ενάντια στην φτώχεια, την εκμετάλλευση, την καταπίεση, τον ξεριζωμό, τον θάνατο και το σύστημα που τα γεννά, ενισχύουμε τον ευρύτερο αγώνα για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας ισότητας και ελευθερίας.



ΟΥΤΕ ΜΕ ΦΥΛΑΚΕΣ, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΝΟΜΟΥΣ,

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ



ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΠΑΝΤΟΥ!





ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

την πρώτη ημέρα εκδίκασης της υπόθεσης αναφορικά με την επίθεση στο στέκι Αντίπνοια

ΤΡΙΤΗ 14 ΦΛΕΒΑΡΗ, ΕΦΕΤΕΙΟ, 9 π.μ.






ΛΚ37, Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης/Πατησίων, ΑΝ.Α.Σ.Α.

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Κάλεσμα στη διαδήλωση για τη δολοφονία του μετανάστη εργάτη Σαχτζάτ Λουκμάν - Παρασκευή 13 Γενάρη, 6 μ.μ., πλ. Μερκούρη- Πετράλωνα





Ενάτια στην κρατική τρομοκρατία και τις ναζιστικές-φασιστικές συμμορίες

Κοινοί αγώνες ντόπιων, προσφύγων και μεταναστών

Για μια κοινωνία ισότητας – αλληλεγγύης – ελευθερίας

Αντιφασιστικός Συντονισμός στην Πατησίων