Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ, ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ, ΤΡΙΤΗ 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2018




ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ ΑΠΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ - ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ!

Στις 18 Σεπτεμβρίου συμπληρώνονται πέντε χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τον Γ. Ρουπακιά, μέλος των ταγμάτων εφόδου της Χ.Α. Η δολοφονία αυτή αποτέλεσε το αποκορύφωμα σειράς άγριων επιθέσεων σε χώρους αγώνα και μετανάστες από παρακρατικούς φασίστες, οι οποίοι διαχρονικά πριμοδοτούνται από το σύστημα λειτουργώντας ως εφεδρεία του στην κατεύθυνση της τρομοκράτησης της κοινωνίας και της καταστολής των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων που εκδηλώνονται απέναντι στην κλιμακούμενη συνολική επίθεση των οικονομικών και πολιτικών αφεντικών.

Σε μια περίοδο όπου η αριστερή διαχείριση ευαγγελίζεται την επαναφορά στην «κανονικότητα», εμείς γνωρίζουμε καλά πως η επίθεση κράτους και κεφαλαίου θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση. Δεν ξεχνάμε την περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχονταν τον εξωραϊσμό του συστήματος προκειμένου να απονευρώσει και να εξουδετερώσει τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις, για να συνεχίσει αργότερα απαρέγκλιτα και πιο αποτελεσματικά την αντεργατική και αντικοινωνική πολιτική των προκατόχων του. Η επίθεση στα εργατικά δικαιώματα (την απεργία, την Κυριακάτικη αργία), η καθιέρωση της επισφαλούς εργασίας (ελαστικά ωράρια, ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι κ.α.), η απαξίωση των κοινωνικών αναγκών, όπως στην περίπτωση των μέσων μαζικής μεταφοράς, και η περαιτέρω εμπορευματοποίησή τους αποτελούν μόνο ορισμένες όψεις αυτής της επίθεσης.

Παράλληλα, το πιο σκοτεινό κομμάτι του κράτους επιστρατεύεται προκειμένου να επιτελέσει τον αντεπαναστατικό και αντικοινωνικό του ρόλο, εκείνου της προστασίας των συμφερόντων των κυρίαρχων. Όσο και αν προσπαθούν να ενεργοποιήσουν, με τις εθνικιστικές τους φιέστες με αφορμή το «Μακεδονικό ζήτημα», τα πλέον αντιδραστικά αντανακλαστικά κομματιών της κοινωνίας, εμείς, οι καταπιεσμένοι και οι εκμεταλλευόμενοι, αναγνωρίζουμε στους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς τους, την πιο ζοφερή προοπτική για μας, εκείνη των εμπόλεμων κοινωνιών, της προσφυγιάς και του θανάτου. Τα βιώσαμε εξάλλου τα τελευταία χρόνια στις γειτονιές μας, με τις χιλιάδες των ανθρώπων που κυνηγημένοι από τον τόπο τους κατέληξαν έγκλειστοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της «πολιτισμένης Ευρώπης», υπό άθλιες συνθήκες.

Όσο για τις φασιστικές και ναζιστικές γκρούπες, που επιδιώκουν μέσα σε αυτές τις συνθήκες να επανεμφανιστούν και να αποκτήσουν ερείσματα στο κοινωνικό πεδίο, εξυπηρετώντας αφενός την προώθηση του εκφασισμού της κοινωνίας και του κοινωνικού κανιβαλισμού και αφετέρου την τρομοκράτηση και την καταστολή των αντιστάσεων, θα μας βρουν μπροστά τους! Οι επιθέσεις σε καταλήψεις, στέκια και ελεύθερους κοινωνικούς χώρους (ΕΚΧ Σχολείο, Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός, Ελεύθερος Κοινωνικός χώρος Φαβέλα, Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, Κατάληψη πρώην ΠΙΚΠΑ στα Πετράλωνα, Κατάληψη Παλιού Νεκροτομείου στην Αλεξανδρούπολη), με αποκορύφωμα τον εμπρησμό της κατάληψης Libertatia στην Θεσσαλονίκη, και σε αγωνιστές του ταξικού-κοινωνικού κινήματος, οι οποίες λειτουργούν συμπληρωματικά στην κρατική καταστολή ενάντια σε όλους όσοι αγωνίζονται από τα κάτω, δεν θα μείνουν αναπάντητες.

Για όλους εμάς, τους εργαζόμενους τους άνεργους, τους νεολαίους, ντόπιους, πρόσφυγες και μετανάστες, που ζούμε και εργαζόμαστε στις ίδιες γειτονιές, είναι σαφές πως με κοινούς αγώνες ορθώνουμε αναχώματα στην λεηλασία της ζωής μας. Ενισχύοντας και συνδέοντας τις αντιστάσεις μας, δημιουργώντας πλατιά μέτωπα από τα κάτω, με πυξίδα μας την οικοδόμηση μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.
Κοινοί αγώνες ντόπιων, προσφύγων και μεταναστών,
εργαζομένων, ανέργων, νεολαίων
ΕΝΑΝΤΙΑ
στην εξαθλίωση, τον πόλεμο, τον εθνικισμό, τον φασισμό
και το σύστημα που τα παράγει
ΠΡΟΤΑΣΣΟΥΜΕ
γειτονιές αντίστασης, αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης
και τον αγώνα για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ Χ.Α. ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ
Συγκέντρωση: ΤΡΙΤΗ 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 5 μ.μ.,
Αμφιάλη, Οδός Παύλου Φύσσα 60 (πρώην Παναγή Τσαλδάρη)


Αντιφασιστικός Συντονισμός στην Πατησίων
Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων,
Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, ΑΝ.Α.Σ.Α.


ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ - ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ
Πλατεία Αμερικής, Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου, 12 Μ. 

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37,
Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Προβολή ταινίας:“Η Νύχτα τ’ Αγι’ Αντώνη [Μακρόνησος Β11]”






Η ΑΝΤΙΘΕΣΗ προβάλλει τη νέα ταινία του Θανάση Σκρουμπέλου «Η Νύχτα τ’ Αγι’ Αντώνη [Μακρόνησος Β11]» μια ταινία για τρία πρόσωπα, αφιερωμένη στον Δημήτρη Τατάκη.

Στην προβολή, που θα γίνει στην στο χώρο μας (Λιοσίων 216 στον 1ο όροφο), την Τετάρτη 25 Απριλίου στις 8.00′ μμ, θα παραστεί και θα συζητήσει μαζί μας ο σκηνοθέτης της ταινίας Θ.Σκρουμπέλος και ο ηθοποιός Θ.Προκοπίου..

<<…σε ανάμνηση της σφαγής στο Πρώτο Τάγμα της Μακρονήσου πριν 70 χρόνια [29/2 – 1/3/1948]. Η ανακοίνωση των αρχών τότε μιλούσε για 17 «μόνο» νεκρούς. Μαρτυρίες κρατουμένων όμως που επιβεβαιώθηκαν και από τον πλοίαρχο Μίμη Βονταμίτη που με το καΐκι του μετέφερε τις σωρούς στο νησί του Σαν Τζώρτζη, οι νεκροί ήσαν πάνω από τριακόσιοι. Κανείς δεν δικάστηκε ή λογοδότησε για αυτήν την μαζική δολοφονία αόπλων κρατουμένων με το πρόσχημα της εξέγερσης [οι άοπλοι και ανήμποροι κρατούμενοι ενάντια στους πάνοπλους Αλφαμίτες και στα πολυβόλα της ακταιωρού του Μπαϊρακτάρη].

Τα δε αρχεία της Β11/ΓΕΣ έχουν εξαφανισθεί σα να μην υπήρξε ποτέ η Μακρόνησος.

Η ταινία αφιερώνεται στον ηρωικό πλοίαρχο κρατούμενο Δημήτρη Τατάκη, που τον δολοφόνησαν οι βασανιστές του, μετά από βασανιστήρια μηνών [33 ημέρες το μαρτύριο της ορθοστασίας κάτω από τον ήλιο]…>>

Τρίτη, 3 Απριλίου 2018

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ Λ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37 ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ [ΤΡΙΤΗ 3 ΑΠΡΙΛΗ]


ΚΑΜΙΑ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΔΕ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ!

Την Παρασκευή 30 Μάρτη 2018, παρακρατικά φασιστοειδή αποπειράθηκαν να πυρπολήσουν τη στεγαστική κατάληψη ΛΚ37 με τέσσερεις μολότωφ που έριξαν στο κτήριο στις 2.20 π.μ. Οι φωτιές σβήστηκαν άμεσα από τους συντρόφους που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στην κατάληψη. Είχε προηγηθεί, την Τρίτη 13 Φλεβάρη μια ακόμη εμπρηστική - δολοφονική απόπειρα, όταν στις 3 τα ξημερώματα εκτοξεύτηκαν στα παράθυρα του κατειλημμένου κτιρίου τρεις μολότωφ από φασίστες.

Οι επιθέσεις αυτές είναι μέρος μιας σειράς φασιστικών απειλών και επιθέσεων σε αυτοοργανωμένους χώρους αγώνα και σε αγωνιστές, που έχουν πραγματοποιηθεί το τελευταίο διάστημα παράλληλα με τις κρατικές κατασταλτικές επιχειρήσεις και έρχονται ως συνέχεια της επιχειρούμενης εθνικιστικής έξαρσης που τροφοδοτείται με τα μαζικά συλλαλητήρια της νεκραναστημένης από το βαθύ κράτος εθνικοφροσύνης, με αφορμή το λεγόμενο Μακεδονικό ζήτημα.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ
ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΚΩΧΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37
ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 3 ΑΠΡΙΛΗ, ΣΤΙΣ 6 Μ.Μ.

30 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΚ37
στους δρόμους της μαχητικής αντίστασης, της ταξικής αλληλεγγύης και της κοινωνικής αυτοοργάνωσης

 Αναδημοσίευση από: http://lk37.squathost.com/2018/04/02/791/


Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Καταγγελία για την απέλαση συντροφισσών από το Μεξικό & Ανταπόκριση από την 1η διεθνή συνάντηση γυναικών που αγωνίζονται

Αναδημοσίευση από:http://apo.squathost.com/





Λίγο πριν χαράξει η πρωτοχρονιά που σηματοδοτούσε τα 24 χρόνια από το ξέσπασμα της ζαπατιστικής εξέγερσης, οι γυναίκες του EZLN επέλεξαν να υπενθυμίσουν με τον πιο ουσιαστικό τρόπο ορισμένα γεγονότα: ότι ο αγώνας τους συνεχίζεται και ανθίζει παρά την πολιορκία και τον διαρκή πόλεμο χαμηλής έντασης από το μεξικάνικο κράτος, το στρατό και τους παραστρατιωτικούς του· ότι βαθαίνει το χτίσιμο της αυτονομίας στις ζαπατιστικές κοινότητες περιφρονώντας τις κρατικές μεθοδεύσεις εξαγοράς συνειδήσεων και τους κομματικούς εκβιασμούς· αλλά και κάτι ακόμα, που συνόδευε από την αρχή την πορεία της ιθαγενικής εξέγερσης. Ότι διαρκής επιδίωξή της είναι να εξαπλωθεί μέσω της συνάντησης των αγώνων από τα κάτω, να συνδέσει τα βουνά του νοτιοανατολικού Μεξικού με τον κόσμο ολόκληρο, να αφουγκραστεί τις ιστορίες και τις εμπειρίες αγωνιζόμενων γυναικών και αντρών από διαφορετικά μέτωπα και σημεία του χάρτη, καθώς και να αφηγηθεί τη δική της, να δοκιμάσει σχέδια οργάνωσης απέναντι στους κοινούς δυνάστες, να παραμείνει σε διαρκή κίνηση, προχωρώντας συνεχώς σε νέες ρήξεις με κάθε μορφή αδικίας, εκμετάλλευσης και υποδούλωσης.

Αυτό το πνεύμα αντιπροσώπευε το κάλεσμα στην 1η διεθνή πολιτική, καλλιτεχνική, αθλητική και πολιτιστική συνάντηση γυναικών που αγωνίζονται, που απηύθυναν διοικήτριες ζαπατίστας, υπογράφοντας «για την Παράνομη Ιθαγενική Επαναστατική Επιτροπή-Γενική Διοίκηση του ΕZLN και στο όνομα όλων των κοριτσιών, των νεαρών, των ενήλικων και των ηλικιωμένων γυναικών, ζωντανών και νεκρών, των συμβούλων, των γυναικών μελών των Συμβουλίων Καλής Διακυβέρνησης, των εξεγερμένων μαχητριών του ΕΖLΝ και των γυναικών βάσεων στήριξης των ζαπατίστας». Στο κείμενό τους πρότειναν σε κάθε αγωνιζόμενη να συμμετέχει σε μια γιορτή της οργής, λέγοντας: «Η ηλικία, το χρώμα, οι διαστάσεις, η θρησκευτική πίστη, η φυλή και ο τρόπος ζωής σου δεν έχουν σημασία. Σημασία έχει μόνο ότι είσαι γυναίκα και ότι αγωνίζεσαι ενάντια στο πατριαρχικό και σοβινιστικό καπιταλιστικό σύστημα».

Αποφασίσαμε  όσο μακρινό και δύσκολο κι αν φαινόταν αυτό το ταξίδι, να το επιχειρήσουμε, θέλοντας να γνωρίσουμε και να μεταφέρουμε στο δικό μας κίνημα τις εμπειρίες αγώνα εξεγερμένων γυναικών από την Τσιάπας ως την Παλαιστίνη, να μοιραστούμε με συντρόφισσες από άλλες χώρες τους τρόπους που παλεύουμε εδώ, στον τόπο που ζούμε, να μάθουμε πώς οργανώνονται από τα κάτω, να εμπνευστούμε από τα βήματά τους και να προχωρήσουμε στο δρόμο της διεθνιστικής αλληλεγγύης. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις οικονομικής ενίσχυσης στην Αθήνα στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 και τη Θεσσαλονίκη στην κατάληψη mundo nuevo, και χάρη στην πολύτιμη συνεισφορά συντρόφων, συντροφισσών και φίλων έγινε εφικτή η πραγματοποίηση της αποστολής μας στο Μεξικό. 



Ενόψει της συνάντησης εκδόθηκε επίσης η μπροσούρα «Προκλήσεις για τη γυναικεία απελευθέρωση. Μια ματιά μέσα από τους αγώνες των γυναικών στην Τσιάπας», με την εισήγηση της συντρόφισσας Conception Suarez .



Τελικά, το ταξίδι μας έμελλε να συναντήσει εκείνα τα κατασταλτικά εμπόδια που αγωνιζόμαστε για την καταστροφή τους, τα οποία όμως δεν στάθηκαν ικανά να το αποτρέψουν, για να καταφέρει τελικά να συναντήσει όλους τους λόγους για τους οποίος αγωνιζόμαστε να ζήσουμε…

Καταγγελία

Από την αρχή του ταξιδιού, μέσω ευρωπαϊκής χώρας, υπήρξε πρόβλημα τόσο στην πραγματοποίηση ηλεκτρονικού check-in, όσο και στην έκδοση κάρτας επιβίβασης ενός αριθμού συντροφισσών, και αυτό γιατί, όπως ενημερώθηκαν από το προσωπικό της αεροπορικής εταιρείας - παρόλο που είχαν όλα τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα και προορισμός τους ήταν το Μεξικό - έφεραν στο εισιτήριό τους κωδικό της Υπηρεσίας Ασφάλειας Μεταφορών των ΗΠΑ (TSA), πράγμα που συνεπαγόταν  «ειδικό έλεγχο» στο αεροδρόμιο. Αφότου το ζήτημα φάνηκε να ξεπερνιέται μετά από συνεννοήσεις της εταιρείας, έγινε κανονικά η επιβίβαση στο αεροπλάνο. Όταν η υπερατλαντική πτήση έφτασε στο αεροδρόμιο της Πόλης του Μεξικού, στο σημείο ελέγχου διαβατηρίων, μας περίμενε ομάδα μεξικανών αστυνομικών, η οποία, όπως φάνηκε στη συνέχεια, ήταν επιφορτισμένη να εμποδίσει την είσοδο δύο μελών της ομάδας μας. Αρχικά τους ανακοινώθηκε ότι θα χρειαστεί να περάσουν από κάποια «συνέντευξη», ενώ παράλληλα οι αστυνομικοί τραμπούκιζαν και απειλούσαν το σύνολό μας.

Οι δύο συντρόφισσες οδηγήθηκαν σε ειδικό χώρο όπου τους ζητήθηκε να συμπληρώσουν φόρμες με ερωτήσεις που αφορούσαν προσωπικά δεδομένα (τόπο διαμονής, εργασία, οικογενειακή κατάσταση), τους λόγους επίσκεψής τους στο Μεξικό καθώς και άλλες, του τύπου «σε ποια οργάνωση ανήκετε», «χειρίζεστε όπλα και εκρηκτικά», «υπάρχει ποινική δίωξη ή φάκελος στη χώρα σας» κλπ. Μια σειρά από μεξικανούς μπάτσους, ένστολους και με πολιτικά, επανέρχονταν κατά διαστήματα για να επαναλάβουν τις ίδιες ερωτήσεις και να τραβήξουν φωτογραφίες με τα προσωπικά τους κινητά τηλέφωνα «για την εμπειρία της συνέντευξης», όπως είπαν.

Πέντε ώρες αργότερα ανακοινώθηκε επίσημα πως τους απαγορεύεται η είσοδος στη χώρα και πως αυτό είχε αποφασιστεί πολύ νωρίτερα, πριν την άφιξή τους στο αεροδρόμιο, όταν νωρίς το πρωί έφτασε στις μεξικανικές αρχές ένα έγγραφο, από κάποια απροσδιόριστη υπηρεσία, με τα ονόματά τους και την εντολή απαγόρευσης εισόδου για λόγους ασφαλείας. Καμιά επαρκής εξήγηση δεν δόθηκε στις ερωτήσεις των συντροφισσών για τον λόγο απέλασής τους, παρά μόνο η αόριστη απάντηση πως «οι λόγοι δεν αφορούν πρόβλημα από το μεξικάνικο κράτος» και πως «ίσως άλλες υπηρεσίες, ίσως αμερικάνικες δεν θέλουν να βρίσκεστε στο Μεξικό», ενώ το πρώτο διάστημα υπήρξαν προσπάθειες τρομοκράτησης και βιαιοπραγίες.

Η κράτησή τους συνεχίστηκε σε ειδικό χώρο φύλαξης, στον οποίο υπήρχαν κάμερες παρακολούθησης και τα φώτα ελέγχονταν από την υπηρεσία όπου κατά τη διάρκεια της μέρας και της νύχτας άναβαν εκτυφλωτικά δυνατά για δύο ώρες, και μετά έσβηναν για τις επόμενες δύο,  βασανιστήριο που θα συνεχιζόταν αν δεν διεκδικούσαν να παραμείνουν αναμμένα. Ταυτόχρονα  δεν τους επετράπη να κάνουν τηλεφωνική κλήση σε κανέναν, κι έτσι για 24 ώρες δεν είχαν καμία επικοινωνία, παρά μόνο με  τον Έλληνα πρόξενο στο Μεξικό, όταν έπαιρνε αυτός.  Η απέλαση πραγματοποιήθηκε την επόμενη μέρα, ενώ το μόνο επίσημο έγγραφο που δόθηκε από τις μεξικανικές αρχές δεν αναφέρει καμία συγκεκριμένη αιτιολογία. Φτάνοντας στην Αθήνα, για να απογειωθεί το θέατρο του παραλόγου, μπάτσοι της υπηρεσίας ασφαλείας του αεροδρομίου περίμεναν τις συντρόφισσες  στην έξοδο του αεροπλάνου και τις ρωτούσαν επίμονα για ποιο λόγο απελάθηκαν. Τις οδήγησαν στο τμήμα για εξακρίβωση στοιχείων και για να διαπιστωθεί ότι δεν εκκρεμεί δίωξη σε βάρος τους και δεν απασχολούν την ελληνική αστυνομία(!)

Παρά το γεγονός ότι μια σειρά κρατών (ελληνικό, μεξικάνικο και αμερικάνικο) και «αόρατων» υπηρεσιών πέταξαν ο ένας στον άλλον το μπαλάκι της ευθύνης για την παρεμπόδιση εισόδου στο Μεξικό, την παράτυπη κράτηση και την -χωρίς εξήγηση από επίσημη αρχή- απέλαση των δύο συντροφισσών, αφήνοντας θολά σημεία για τον βαθμό εμπλοκής του καθένα σε αυτή την απόφαση, αυτό που έγινε ορατό είναι ότι κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί παρά μόνο με την σύμπραξη και την αγαστή συνεργασία όλων αυτών, στο πλαίσιο νόμιμων και παράτυπων διακρατικών συμφωνιών καταστολής.

Το γεγονός δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά έρχεται σαν συνέχεια άλλων που προηγήθηκαν και προεικονίζουν το μέλλον που επιφυλάσσουν τα κράτη για τις κοινωνίες, το μέλλον της παγκοσμιοποίησης της καταστολής και του ελέγχου. Εντάσσεται στη συνολικότερη εκστρατεία στο όνομα του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας», με στόχο τη θωράκιση του συστήματος κυριαρχίας και τον απόλυτο έλεγχο στο εσωτερικό των κοινωνιών. Γι’ αυτό οι κατασταλτικοί μηχανισμοί θέτουν στο στόχαστρο όσους στέκονται εμπόδιο στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων, βαφτίζοντάς τους  «τρομοκράτες» ή αλλιώς «εσωτερικό εχθρό» που πρέπει να εξουδετερωθεί. Γι’ αυτό υπογράφονται νέες διακρατικές συμφωνίες έκδοσης και απέλασης αγωνιστών, ψηφίζονται «αντι»τρομοκρατικοί νόμοι, αναβαθμίζονται τα συστήματα επιτήρησης και ελέγχου, και δημιουργούνται βάσεις δεδομένων για την ανταλλαγή πληροφοριών και προσωπικών δεδομένων μέσα από τις λεγόμενες λίστες «υπόπτων για τρομοκρατία». Και για να βρεθεί κανείς σε μια τέτοια λίστα «τρομοκρατών», επίσημη ή ανεπίσημη -όπως φάνηκε στην προκειμένη περίπτωση- κι έπειτα σε κάποιο κρατητήριο αεροδρομίου περιμένοντας την απέλασή του, αρκεί η δημόσια πολιτική του δράση, η συμμετοχή στο αναρχικό κίνημα και στους κοινωνικούς ταξικούς αγώνες. Το ελληνικό κράτος, σαν γνήσιος και μοναδικός τρομοκράτης της κοινωνίας, έχει φροντίσει άλλωστε -πολύ πριν το αμερικάνικο και το μεξικάνικο- για την στοχοποίηση και καταστολή όσων αντιστέκονται στα σχέδιά του, κηρύσσοντας στο εσωτερικό της χώρας τον δικό του πόλεμο «κατά της τρομοκρατίας» για την πάταξη του «εσωτερικού εχθρού».

Να σημειώσουμε, ότι η συγκεκριμένη πρακτική, όπως καταγγέλθηκε κατά τη διάρκεια της συνάντησης στην Τσιάπας, εφαρμόστηκε επίσης σε γυναίκες από το Κουρδιστάν, οι οποίες επίσης εμποδίστηκαν να εισέλθουν στη χώρα και απελάθηκαν.


Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

4 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ – ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ



 


4 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ
ΑΠΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΖΕΙ – ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ, ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
εργαζόμενων, άνεργων, νεολαίων
ενάντια στον πόλεμο, τον ξεριζωμό,
την εξαθλίωση και το σύστημα που τα παράγει

ΑΠΕΝΑΝΤΙ
– Στην κρατική και παρακρατική τρομοκρατία, στην καλλιέργεια κλίματος ρατσισμού
και μισαλλοδοξίας, στην προσπάθεια εκφασισμού της κοινωνίας
– Στην επίσημη κρατική προπαγάνδα που στοχοποιεί πρόσφυγες,
μετανάστες, αλληλέγγυους και κατειλημμένους χώρους αγώνα
– Στις κρατικές μεθοδεύσεις που αποσκοπούν στην κοινωνική απομόνωση
προσφύγων και μεταναστών με τη βίαιη απομάκρυνσή τους από το δημόσιο χώρο,
τον εγκλεισμό τους σε άθλιες συνθήκες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης,
τις απελάσεις, την αστυνομική βία όταν διεκδικούν την ελευθερία τους- Στις βίαιες εκκενώσεις κατειλημμένων δομών στέγασης/αλληλεγγύης προσφύγων και μεταναστών,
 τη στοχοποίηση καταλήψεων, αγωνιστών και
αυτοοργανωμένων δομών της ταξικής-κοινωνικής αλληλεγγύης που λειτουργούν
ακηδεμόνευτα και αντιθεσμικά, τις επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής
σε αντιφασιστικές διαδηλώσεις και δίκες αντιφασιστών
– Στις παρακρατικές φασιστικές και ναζιστικές συμμορίες που έρχονται να
συμπληρώσουν το έργο της κρατικής καταστολής

ΠΡΟΤΑΣΣΟΥΜΕ
γειτονιές αντίστασης, αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης
και τον αγώνα για τη δημιουργία
μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας

Αντιφασιστικός Συντονισμός στην Πατησίων
Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης/Πατησίων,
Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, ΑΝ.Α.Σ.Α

http://antifasp.espivblogs.net/